U naselju Duljci kod Bihaća danas je obilježena 34. godišnjica stradanja 31 mještanina Orašca, Ripča i okolnih naselja, ubijenih 23. septembra 1992. godine.
Prema navodima iznesenim tokom obilježavanja godišnjice, mještani su prethodno zarobljeni od pripadnika srpskih paravojnih formacija, maltretirani i odvođeni na prisilni rad, nakon čega su ubijeni, a njihova tijela zapaljena. Posmrtni ostaci pojedinih žrtava ni danas nisu pronađeni.
Posebno potresna činjenica jeste da je najmlađa žrtva u zaseoku Duljci bila 13-godišnja Aldina Vojić.
Počast stradalima odali su predstavnici gradske vlasti, članovi porodica ubijenih, mještani, kao i učenici Osnovne škole Kulen Vakuf – Orašac.
Među onima koji su se prisjetili svojih najmilijih bila je i Fadila Kozlica. U Duljcima je tog kobnog dana ostala njena 78-godišnja nana, zajedno s još tridesetak starih i iznemoglih mještana koji su ubijeni i zapaljeni.
I nakon 34 godine, porodice žrtava nose istu bol, a posebno teško pada činjenica da posmrtni ostaci nekih ubijenih još nisu pronađeni.
Tokom obilježavanja ponovo su postavljena pitanja koja porodice prate više od tri decenije: kako je bilo moguće ubiti dijete, komšiju ili prijatelja i zašto su nevini ljudi odvođeni, ubijani i njihova tijela spaljivana?
Duljci tako i danas ostaju mjesto bolnog sjećanja na civile koji su izgubili živote u septembru 1992. godine, ali i mjesto s kojeg porodice žrtava poručuju da se stradanje njihovih najmilijih ne smije zaboraviti.