Tadija je rođen sa rascepom kičme, Spina bifida, da bi pola sata nakon rođenja bio prebačen u UDK Tiršova gde je urađena prva operacija. Sedmog dana života ponovo je operisan zbog hidrocefalusa, kada mu je ugrađena pumpica koja reguliše višak likvora u mozgu.
Agonija se nastavila sa još tri revizije u narednih devet meseci. Sa dve godine javlja se nova komplikacija – spuštanje malog mozga u levkasti deo kičmenog kanala, kada je bio životno ugrožen i hitno operisan. Postoperativni tok je prosao uz brojne probleme, ali Tadija je pravi borac i nakon nekoliko meseci posle operacije počinje da se oslanja na noge i da pravi po neki korak uz pridržavanje.
U petoj godini života na kontrolnom pregledu ortoped je ustanovio iščašenje oba kuka. S obzirom da je do tada hodao uz pridržavanje i za ruke, lekar nije predlagao operaciju sve do trenutka kada je krajem 2017. godine Tadija počeo da pravi po par samostalnih koraka. To je bio indikator za operacije kukova koje su usledile u martu i aprilu 2018. godine. Nakon mukotrpnog postoperativnog toka, perioda rehabilitacije i banjskog lečenja, Tadija dolazi do faze ponovnog osposobljavanja za hod.
Danas Tadija nakon deset operacija ide u redovnu školu, omiljen je u razredu i veliku podršku i motivaciju pružaju mu njegovi drugari.
Svaki Tadijin mali korak je za porodicu ogroman napredak u prevazilaženju svakodnevnih problema sa kojima se suočavavaju. Da bi Tadija stao na svoje noge i mogao da ima odrastanje kao i druga deca, potrebna su mu finansijska sredstva za ortopedska pomagala, terapijsko vežbanje, robotiku, suplemente, rehabilitacije u banjskim uslovima, logopedske i defektološke tretmane, medicinski potrošni materijal, fizioterapeutske tretmane, specijalističke preglede kao i za putne troškovi i smeštaj.
